ying-yang-clipart1 Theorie van Yin en Yang

Een aantal jaren geleden hebben onderzoekers van de Medische Universiteit van Texas, USA, een onderzoeksproject gedaan naar de samenwerking met Chinese natuurwetenschappers. Het doel van het onderzoek was te kijken of bepaalde Chinese kruiden het immuunsysteem konden versterken, zoals de oorspronkelijke Chinese traditie beweert.

Toen de onderzoekers extracten van kruiden loslieten op kankercellen, namen zij een opmerkelijk effect waar op de immuniteit: met andere woorden, een versterking. De cellen bleken na de test sterker te zijn dan gewoonlijk.

We hebben iets gevonden dat werkt, rapporteerden de onderzoekers in de krant The Los Angeles Times. Zij kondigden een tienjarig project aan voor nader onderzoek van de kruiden. Maar toen ik de universiteit belde voor meer informatie, bleek het project niet te zijn doorgegaan. Volgens de directeur was er geen politiek draagvlak voor een dergelijk onderzoek.

Toch blijken steeds meer wetenschappers geïnteresseerd in de Chinese kruidenleer. Vijfentwintig jaar geleden werd in wetenschappelijke- en medische tijdschriften misschien eén keer per jaar verslag gedaan van onderzoek naar de werking van Chinese kruiden. Tien jaar geleden was dit al opgelopen tot vijftig artikelen per jaar en vandaag de dag zijn dat bijna vijftig onderzoeksverslagen per maand. Chinese kruiden, een erfenis uit een ver verleden, beginnen hun invloed op de toekomst uit te oefenen. En dat is geen wonder. Nu het onderzoek naar de kruiden zo is toegenomen, neemt ook het bewijs toe, dat Chinese kruiden wel degelijk werken. Alleen al tussen 1989 en 1991 hebben wetenschappelijke en medische tijdschriften 80 Engelse artikelen gepubliceerd over onderzoek naar Chinese kruiden, toegepast op mensen. Vijfenzeventig van deze 80 artikelen deden verslag van positieve resultaten, wat neer komt op een succes van maar liefst 94%! Maar we moeten oppassen met wat we met deze conclusie doen. Als we denken dat we in Chinese kruiden een vervanging hebben gevonden voor medicinale drugs, hebben we de essentie niet begrepen.

Chinese kruiden staan voor een manier van denken, een systematische kijk op de wereld en hoe de wereld werkt. Dit kan niet worden losgekoppeld van de kruiden. Als we gebruik willen maken van de kruiden, moeten we eerst het wereldbeeld erachter leren begrijpen. Ten eerste kent de Chinese visie geen ziekten zoals wij die kennen. Zij denken daarentegen in patronen van disbalans.

Een voorbeeld: een groep van in het Westen opgeleide artsen onderzocht eens een groep van 65 patiënten met maagklachten. Om zorgvuldig te zijn, onderzochten de artsen de patiënten zelfs inwendig, door met een sonde in de buik te kijken. Na verscheidene vormen van onderzoek te hebben toegepast, constateerden de artsen dat alle 65 patiënten leden aan dezelfde kwaal: namelijk een maagzweer. In plaats van de patiënten zelf te behandelen, stuurden de artsen hen naar een Chinese genezer, die hen onderzocht volgens de klassieke Chinese methode en hen ook als zodanig ging behandelen. Gedurende dit proces bleven de Westerse artsen toekijken.

De niet-wetenschappelijke onderzoeksmethode van de Chinees bestond uit het volgende: hij keek naar de gelaatskleur van de patiënten, hij luisterde naar de kwaliteit van hun stem, hij vroeg hen welke smaak ze lekker vonden en welke juist niet. Hij rook zelfs aan de patiënten. En uiteindelijk, na en serie van dezelfde onderzoeken, bestudeerde hij bij elk van de patiënten, uitgebreid en nauwkeurig, de polsslag. Een van de aanwezige artsen zei, dat de Chinees keek naar zijn patiënten zoals een schilder naar het landschap kijkt, dat een specifiek samenspel is van signalen, waarin de essentie van het geheel kan worden gezien.

En dat is ook precies waar wij het hier over hebben: de essentie van het geheel. Vanuit het Chinese perspectief is gezondheid een samenspel van signalen: een harmonieus en dus gezond samenspel.

Maar dat was niet wat de Chinese dokter constateerde. Hij zag dat alle 65 patiënten patronen van disbalans vertoonden, waaruit hij opmaakte dat ze niet gezond waren. Daarover was hij het eens met de westerse artsen. Maar dat was dan ook het enige waarover ze het eens waren.

Volgens de artsen hadden alle patiënten last van een ziekte, en die ziekte heette maagzweer. In de westerse geneeskunde is er een specifieke behandeling tegen maagzweer, en de artsen zouden dus alle patiënten hetzelfde behandelen.

Maar de Chinese dokter zag het heel anders. Volgens de Chinese dokter waren de klachten van de patiënten niet hetzelfde. Hij zag geen gemeenschappelijke ziekte, en zeker geen maagzweer in het bijzonder. Daarentegen onderscheidde hij zes verschillende patronen van disbalans. Zes verschillende combinaties van fysieke signalen die ongezondheid uitstraalden: een rode gelaatskleur, de afwezigheid van transpiratie, een stem die lijkt te lijden onder kortademigheid, aanslag op de tong, een zwakke polsslag, en zo nog veel meer. En elke groep van signalen vereisten een andere behandelingsmethode.

Zelfs deze schets van de situatie is nog te simpel, want de Chinese dokter ging nog verder. Hij was opgeleid om een nog specifieker onderscheid te maken, zodat hij een behandelingsmethode kon kiezen die aansloot bij elke individuele patient. Uiteindelijk gebruikte hij dus 65 verschillende, speciaal op maat gemaakte behandelingsmethoden, omdat hij de patiënten behandelde, en niet hun ziekte.

Zijn doel was bij elke patiënt hetzelfde: hij hoopte het patroon van disbalans te beïnvloeden, in de richting van balans, of zoals wij zouden zeggen, gezondheid.

Met dit doel behandelde de Chinese dokter de patiënten gedurende 2 maanden. Toen werden ze opnieuw onderzocht door de westerse artsen. Deze constateerden bij 53 van de patiënten volledig herstel, bij 7 zagen zij noemenswaardige vooruitgang. Dat is dus een succes van 92%.

ying-yang-clipart1De theorie van Yin en Yang.

De sleutel van de Chinese benadering is balans, evenwicht. En de sleutel tot evenwicht wordt door de Chinezen omschreven in de theorie van Yin en Yang. Een bekende Chinese expert verklaarde het als volgt: Ook al zijn er duizenden verschillende klinische pathologische condities op te noemen, de verschillen zullen nooit de grens van Yin en Yang overschrijden.

Yin en Yang staan voor uitersten, in alle soorten en maten: heet-koud, licht-donker, op-neer, nat-droog, mannelijk-vrouwelijk, enz.

Volgens de Chinese filosofie bestaat alles uit deze tegenstellingen. De tegenstellingen zijn van elkaar afhankelijk, ze kunnen niet zonder elkaar bestaan. Hun samenwerking creëert het geheel en houdt het in stand. Dit idee wordt heel interessant als we het toepassen op een dynamisch systeem als het menselijk lichaam. Je kunt het lichaam zien als een slinger van een klok, met een opgaande en een neergaande beweging. De opgaande beweging is Yin, omdat hij energie uit de slinger verzamelt. De neergaande zwaai is Yang, omdat hier energie wordt vrijgelaten, of omgezet in arbeid. Het ritme van de slinger is niets anders dan de afwisseling van Yin en Yang, verzamelen en loslaten, en deze gebalanceerde afwisseling houdt de slinger in beweging.

Yin en Yang in het lichaam omvatten ook het parasympatisch en sympathisch zenuwstelsel. Net als bij de opwaartse zwaai van de slinger, verzamelt het parasympatisch zenuwstelsel energie in het lichaam. En net als bij de neergaande zwaai, laat het sympathisch zenuwstelsel opgeslagen energie vrijkomen zodat het kan worden omgezet in arbeid. Anders gezegd, verbruikt het sympathisch zenuwstelsel energie (door denken, bewegen, waarnemen en communiceren). Het parasympathisch zenuwstelsel slaat energie op (door eten, drinken, slapen en het afscheiden van afval). De ritmes van het lichaam zijn niets anders dan de afwisseling van Yin en Yang: verzamelen en loslaten, gebruiken en weer opslaan. En deze uitgebalanceerde afwisseling houdt ons in beweging.

Op het meest ongecompliceerde niveau, zien we deze afwisseling in onze dagelijkse cyclus van waken en slapen. De Chinezen zeggen ‘iemand valt in slaap als Yang overgaat in Yin’. Slapeloosheid betekent volgens hen dat Yang niet kan overgaan in Yin, wat door westerse wetenschappers wordt verklaard als buitensporige ‘waak’ door te veel sympathische activiteit. De twee verklaringen klinken verschillend, maar het achterliggende principe is hetzelfde.

Yin en Yang uit balans

Vanuit Chinees oogpunt worden we ziek als de ritmische cyclus van Yin en Yang uit balans raakt. Over het algemeen uit een verschuiving naar meer Yin zich als onderactiviteit en een verschuiving naar meer Yang als overactiviteit. Het immuunsysteem is een goed voorbeeld. Het immuunsysteem bestaat uit twee soorten cellen: 1: de cellen die indringers aanvallen, en 2: de cellen die de aanval onderdrukken of tegengaan. De Chinezen zouden de aanvallers Yang noemen en de onderdrukkers Yin.

Westerse fysiologen erkennen tegenwoordig dat er twee soorten verstoringen van het immuunsysteem kunnen voorkomen: 1: ‘overactieve’ verstoringen, die gekenmerkt worden door te veel aanvallende cellen, en 2: ‘onderactieve’ verstoringen, die worden gekenmerkt door te veel onderdrukkende cellen. De Chinezen zouden hierbij knikken en zeggen ‘Ja, inderdaad. Te veel Yang bij 1 en teveel Yin bij 2’.

Zoals weergegeven in tabel 1, worden allergieën en condities van het auto-immuunsysteem gezien als Yang verstoringen, omdat zij worden veroorzaakt door een overactief immuunsysteem. Infecties en tumoren zijn Yin verstoringen, omdat ze worden veroorzaakt door een onderactief immuunsysteem.

Een andere Yin-Yang-relatie verbindt de groepen chemicaliën die door druggebruikers worden omschreven als uppers en downers. Uppers en downers komen ook in het lichaam voor, maar worden dan bijvoorbeeld endorfine en dopamine genoemd. Over het algemeen werken downers kalmerend (Yin), terwijl uppers opwekkend werken (Yang). Beide beïnvloeden ze onze hersenen grondig. Als de fysiologische uppers en downers uit evenwicht raken, ervaren we dat als een depressie of buitensporige kalmte (te Yin), dan wel als enorme spanning of opwinding (te Yang). Veel andere verstoringen laten dezelfde tegenstellingen zien: anorexia-bulimia, sexuele onderactiviteit-sexuele overactiviteit, luiheid-werkverslaving, overbezorgd ouderschap, toegevend ouderschap, enz.

Volgens de Chinezen zijn al deze aandoeningen en verstoringen variaties op hetzelfde thema: de balans tussen Yin en Yang.

5 elementen De theorie van de Vijf Elementen.

In de voorafgaande tekst beschreven lichamelijke disbalans ontstaat als bepaalde lichamelijke functies verzwakken. Om die zwakke functies te vinden, gebruiken Chinese genezers een andere theorie: de theorie van de Vijf Elementen. De Vijf Elementen zijn Hout, Vuur, Aarde, Metaal en Water. Maar deze woorden moeten niet te letterlijk worden genomen! In het Oosten gebruikt men deze woorden als metaforen: om de kwaliteit van dingen te beschrijven. Stel je eens voor dat je geblinddoekt bent en twee stokken in je handen krijgt, van elk ca. 30 cm. lang en 5 cm. dik. Als je de ene stok buigt, springt hij terug, terwijl de andere stok als je hem buigt, gebogen blijft. Je concludeert hieruit gemakkelijk dat de eerste stok een tak is, en de tweede een kabel. De ene is van hout, de andere van metaal. Dus kan hout, als metafoor, staan voor flexibiliteit, terwijl metaal dan staat voor vormbaarheid. Dat is wat we bedoelen als we stellen dat de vijf elementen de kwaliteit van dingen beschrijven.

Het spreken in metaforen kan voor ons, technisch ingestelde Westerlingen, onnauwkeurig klinken, maar het kan toch bruikbaar zijn. Om dit duidelijk te maken, gebruiken we een voorbeeld uit de muziekwereld. Muzikanten gebruiken allerlei verschillende akkoorden, die zij bijvoorbeeld aanduiden als ‘majeur’ of ‘mineur’. Elk akkoord staat voor een bepaalde harmonieuze ‘kwaliteit’, die de muzikanten leren ervaren en waarderen. Maar betekenen die woorden ‘majeur’ en ‘mineur’ iets voor een leek? Begrijpt een ongetraind persoon dat de woorden majeur akkoord staan voor een soort harmonische kwaliteit? Natuurlijk niet. Hoe precies deze woorden ook zijn voor een musicus, zij zijn voor een leek niet zo specifiek te vertalen naar de harmonische kwaliteit die de akkoorden uitdragen. Dus laten we voor het gemak spreken van het water-akkoord en het aarde-akkoord. Als je het zo bekijkt, is een majeur-akkoord solide en vastgelegd als aarde, terwijl een zgn. dominant-akkoord vloeit als water.

Toegepast op het menselijk lichaam, zijn de vijf elementen in het lichaam vertegenwoordigd in de vijf basis functies. Het zijn vijf soorten bewegingen en activiteiten, vijf dingen die het lichaam zelf doet, vijf levenondersteunende doelen die het lichaam nastreeft.

Ook dit aspect van de Chinese benadering van gezond zijn kan ons, Westerlingen, verwarren. Als we Chinese genezers horen praten over Hout en Metaal, denken wij dat ze het hebben over tastbare dingen, die we kunnen zien en voelen. Maar ze hebben het helemaal niet over dingen: ze hebben het over kwaliteiten.

Neem bijvoorbeeld de functie die zij Hout noemen. Volgens een gezaghebbende Chinese bron, regelt de hout-functie de vloeiende stroom van Chi, en wordt de Hout-functie ongunstig beïnvloed door depressie. Komt dit overeen met iets wat wij, niet-Chinezen, begrijpen? Om te beginnen is Chi de vitaliteit, of de veerkracht van het lichaam. De Hout-functie, die de Chi regeert, wordt depressief als wij depressief worden. Ook de westerse wetenschap kent een functie die staat voor vitaliteit en veerkracht en die negatief beïnvloed wordt door depressie: de immuniteit.

Eigenlijk staat het Hout-element voor veel meer dan alleen immuniteit. Alle vijf de elementen staan voor veel meer dan met één woord is samen te vatten. Elk element omvat bijvoorbeeld een gerelateerde weefselgroep, een zintuig, een emotie en een netwerk van kanalen voor het vervoeren van energie.

De Hout-functie is gerelateerd aan de weefselgroep pezen, het gerelateerde zintuig is zien, de bijbehorende emotie is kwaadheid en het energienetwerk dat erbij hoort is het netwerk dat wordt beïnvloed door acupunctuurnaalden. Op dezelfde gesimplificeerde wijze zijn er relaties te leggen tussen de organen zoals wij ze kennen uit de westerse wetenschap en de vijf basisfuncties van de Vijf Elementen:

De Hout-functie zoals wij die zien, regeert de stroom van Chi en lijkt gerelateerd aan immuniteit;

Het Vuur-element coördineert de activiteit van alle andere functies en organen, een functie die wij zouden toekennen aan het endocriene zenuwstelsel;

Het Aarde-element bestuurt de spijsvertering;

Het Metaal-element is verantwoordelijk voor de ademhaling;

De Water-functie reguleert het water in het lichaam, wat wij circulatie zouden noemen.

 

De Versterkende Cyclus

Ons plaatje is nog steeds te statisch. Er beweegt niets. Om dingen te zien zoals de Chinezen ze zien, moeten we ze in beweging zien. In de woorden van dokter Liu Yanchi: De theorie van de Vijf Elementen is bovenal een studie naar beweging. Dus laten we beweging aan onze voorstelling toevoegen. Stel je een aantal cycli van stromende energie voor. Deze cycli van stromende energie verbinden de vijf basiselementen tot een cirkel. Er stroomt energie van Hout naar Vuur, van Vuur naar Aarde, enzovoorts, tot de stroom weer terugkomt bij Hout. Nu is de cirkel rond en begint de cyclus weer opnieuw.

Als energie door deze cirkel stroomt, bouwt het kracht op, zodat de elementen elkaar versterken. Dit wordt dus door de Chinezen de Versterkende Cyclus genoemd. Vuur voedt de aarde, aarde voedt het metaal, metaal voedt het water, water voedt het hout en hout voedt het vuur.

 

De Controlerende Cyclus.

De Chinezen hanteren ook een tweede cyclus, waarin de elementen elkaar niet versterken. In deze cyclus remmen ze elkaar juist af, ze onderdrukken elkaar. Dit is weergegeven in fig. 2, er zijn mintekens bij de pijlen gezet om het geheel te verduidelijken. Deze cyclus wordt de Controlerende Cyclus genoemd. Zoals de Versterken Cyclus de elementen opwekt en versterkt, zo worden ze in de Controlerende Cyclus gekalmeerd. De twee cycli staan voor Yin (controlerend) en Yang (versterkend). Ze opereren in samenwerking en die samenwerking houdt ons in evenwicht.

Omdat elk element altijd in beweging is, zijn alle elementen altijd in beweging. Als geheel bekeken, lijkt het systeem echter in een staat van evenwicht te zijn. Dit is de dynamische balans die de traditionele Chinese geneeswijze beschrijft als noodzakelijke voorwaarde voor de gewone groei en ontwikkeling van dingen.

Laten we kijken hoe de twee cycli samenwerken om een dynamisch evenwicht te bereiken. Fig. 3 laat drie voorbeelden zien. Het eerste voorbeeld laat zien wat er zou gebeuren als de versterkende cyclus op zichzelf zou functioneren. Zoals je kunt zien, zou versterken leiden tot meer opwekking, en zo met elke omwenteling de elementen meer opjutten om nóg actiever te worden. Dit zou een vicieuze cirkel opleveren, die uiteindelijk het systeem totaal zou uitputten, met de dood als gevolg. Dit zou ook gebeuren als de versterkende cyclus te sterk zou zijn of de controlerende cyclus te zwak: de situatie zoals we die zien bij ziekten die worden gekenmerkt door overactiviteit.

Het tweede voorbeeld in laat zien wat er zou gebeuren als de controlerende cyclus alleen zou functioneren. Controle zou leiden tot afremming en nog meer afremming, waardoor met elke omwenteling de functies minder actief worden. Uiteindelijk zou het systeem zichzelf laten stagneren en sterven. Deze situatie kan ook ontstaan als de controlerende cyclus de versterkende cyclus overheerst, wat we zien bij ziekten door onderactiviteit.

Voorbeeld drie laat zien wat er gebeurt als de twee cycli in een evenwichtige samenwerking functioneren. Elke versterking wordt in balans gebracht door een afremming, waardoor de activering en de afremming constant blijven.

Als een invloed van buitenaf het lichaamsevenwicht bedreigt, wordt deze door het systeem aangepakt door een compenserende werking in tegenovergestelde richting. Ondanks dat deze Chinese verklaring al duizenden jaren oud is, komt zij overeen met twee moderne wetenschappelijke principes, die ook weer identiek zijn. De eerste is negatieve terugkoppeling, het basisprincipe in de cybernetica of meetkunde. De tweede is homeostase, wat refereert aan het vermogen van het lichaam om evenwichtig te blijven onder invloed van uitdagingen. Homeostase is het basisprincipe in het moderne fysiologie.

Het lichaam stap voor stap in balans brengen.

Laten we, met dit in ons achterhoofd, opnieuw kijken naar de 65 patiënten met maagzweer, en bekijken waarom de Chinese genezer koos voor de gebruikte methoden.

Hij begon met de patiënten allerlei vragen te stellen, ze te bekijken, aan ze te ruiken enzovoorts. Hij onderzocht bij elke patiënt het orgaanbeeld: het patroon van signalen dat hem zou laten zien welke van hun functies een disbalans in Yin of Yang lieten zien, zoals hierboven is beschreven. Hij bekeek deze disbalans bij elke patiënt en onderscheidde 6 verschillende patronen. Nadat hij deze patronen van disbalans had gevonden, ging de genezer op zoek naar een methode om de patiënten weer in evenwicht te brengen. Om dit te bereiken, ging hij uit van de simpele drie-stappen-benadering, die wordt beschreven in het volgende citaat:

De drie stappen naar genezing zijn: het Biao (ondergeschikte) aspect behandelen als noodoplossing, dan gelijktijdig behandeling van Biao en Ben (oorsprong) en tenslotte de lichamelijke weerstand versterken.

De eerste stap wordt in het citaat de behandeling van de Biao of het ondergeschikte genoemd. Dit lijkt een paradox. Als een aspect ondergeschikt is, waarom het dan als eerste behandelen? Als we dat niet zouden doen, zou de patiënt kunnen sterven. Met andere woorden: in de eerste stap behandelt de Chinese genezer de levensbedreigende of anderszins bedreigende symptomen. En ook hiervoor gebruikt hij kruiden.

Gedurende tenminste 2000 jaar hebben de Chinezen hun kruiden onderverdeeld in drie categorieën, die door het oudste artsenijboek worden aangeduid als superieur, neutraal en inferieur. De zoveelste paradox die we tegenkomen: in de eerste stap naar genezing, de behandeling van de levensbedreigende symptomen, gebruikt men inferieure kruiden.

Dit lijkt wel erg vreemd geredeneerd. De eerste stap bestaat uit het behandelen van een ondergeschikt aspect, wordt wel als eerste behandeld, maar dan toch met inferieure kruiden. Waarom?

Stel je voor: een patiënt die zojuist een hartaanval heeft gehad, arriveert in een ziekenhuis. De eerste stap is, vanzelfsprekend, om zijn leven te redden. Gezien de levensbedreigende eigenschappen van zijn symptomen, zijn daar nogal sterke medicijnen (lees: kruiden) voor nodig.

Vanuit de Chinese filosofie is een sterk medicijn inferieur: het is gevaarlijk en het neemt functies van het lichaam over. Op de lange duur zou het gebruik van deze kruiden een negatief effect op het lichaam hebben. Inferieure kruiden zijn dus sterke, toxische kruiden.

Als je het anders bekijkt, zijn de levensbedreigende symptomen die de sterke kruiden nodig maken, inderdaad ondergeschikt: hoe gevaarlijk ook, ze zijn niet de oorzaak van de situatie van de patiënt.

Zo lost de paradox van de eerste stap zichzelf dus op. De genezer behandelt de symptomen die nu belangrijk zijn, om de patiënt te redden.

Als het leven van de patiënt buiten gevaar is, gaat de Chinese genezer over tot de tweede stap: de behandeling van de Ben, de oorspronkelijke symptomen. In tegenstelling tot de ondergeschikte symptomen, vertegenwoordigen de oorspronkelijke symptomen juist wél de onderliggende disbalans. En terwijl ze niet direct het leven van de patiënt bedreigen, zijn ze wel de oorzaak van zijn ziekte.

Om de oorspronkelijke symptomen te behandelen, gebruikt de Chinese genezer neutrale kruiden. Dit zijn ook toxische kruiden, maar niet zo schadelijk als de inferieure kruiden. Ze nemen nog steeds een deel van de controle van het lichaam over, maar doen dat op een mildere manier. Door deze mildere werkwijze, kan de genezer een kunstmatig evenwicht in het lichaam creëren, waardoor de patiënt zijn leven weer kan oppakken.

Maar zelfs deze milde inmenging werkt uiteindelijk niet genezend, en kan het lichaam op de lange termijn grondig verstoren. Daarom zal de Chinese genezer overgaan tot de derde stap naar genezing: het versterken van de lichamelijke weerstand.

Met andere woorden: als het leven van de patiënt niet meer in gevaar is, als het lichaam zich heeft gestabiliseerd, zal de genezer proberen de eigen innerlijke kracht van het lichaam te versterken, zodat het lichaam zelf het verkregen evenwicht in stand kan houden.

Hiervoor zal de genezer superieure kruiden gebruiken. Superieure kruiden zijn eigenlijk niets anders dan voeding. Ze hebben geen toxische bestanddelen, ze voeden het lichaam alleen maar. Superieure kruiden voeden het lichaam op een simpele, doch bijzondere manier. Volgens de Chinezen heeft Moeder Natuur ons gezegend met vele verschillende soorten voedsel, die elk een specifieke voedende werking hebben voor ons lichaam. In het Westen kennen we honderden verschillende soorten voedingsproducten uit de natuur. De Chinezen kennen er tienduizenden. Wij rangschikken voedingsproducten naar wat ze zijn. De Chinezen rangschikken ze naar wat ze doen: welke lichamelijke functie ze voeden.

Het idee dat je verschillende voedingsproducten kunt gebruiken om bepaalde lichaamsfuncties te voeden, is het uitgangspunt van de Chinese benadering van gezondzijn en gezondworden.

Vanuit dit uitgangspunt handelend, zal de genezer uit ons voorbeeld een voedingspatroon kiezen voor elke patiënt afzonderlijk, om zo de zwakke organen en functies te voeden en te versterken. Naarmate de zwakke organen aan kracht winnen, zullen ze hun taak beter aankunnen, waardoor het lichaam weer in balans komt.

Met deze benadering behaalde de Chinese genezer een succes van ruwweg 92%. Uiteindelijk genas hij geen maagzweer met medicijnen, maar versterkte hij lichamen met voeding. Hij genas geen lichamen, maar stimuleerde ze.

Zoals je hieruit kunt opmaken, verschilt zijn aanpak enorm van onze westerse benadering. In het Westen behandelen we ongeveer alles met sterke medicijnen, die door de Chinezen worden aangeduid als inferieur.

En we nemen genoegen met een soort kunstmatig, door medicijnen in stand gehouden evenwicht, dat door de Chinezen wordt gezien als slechts de tweede, stabiliserende stap.

Vanuit Chinees oogpunt, is onze geneeskunde naïef en incompleet. Maar wij zeggen dat misschien ook over hun benadering. In sommige staten in de VS is de benadering zoals hierboven beschreven zelfs een misdaad.

Maar de Chinese methoden kunnen haast niet slecht zijn: zij werden al tot volle ontwikkeling gebracht in de eerste eeuw na Christus en zijn sindsdien natuurlijk grondig uitgeprobeerd, verfijnd en uitgebreid.

De superieure of voedende kruiden van de derde stap worden gezien als de spil waar alles om draait. Om aan te geven hoeveel waarde eraan wordt gehecht: de Chinezen noemen ze ook wel Koningskruiden, in relatie tot Ministeriële kruiden en Bedienende kruiden van de eerste twee stappen.

 

Het toepassen van de principes: samenvatting

Hoe kunnen we nu gebruik maken van deze benadering? Door te leren hoe we de voedende kruiden van de derde stap kunnen gebruiken. Voedende kruiden zijn ongevaarlijk. We kunnen leren de symptomen van disbalans in ons eigen lichaam te signaleren. Als we de kruiden gebruiken, kunnen we leren hoe ze werken door te ervaren wat hun uitwerking is op ons eigen lichaam. En door te leren hoe ze te gebruiken, kunnen we uiteindelijk voor onszelf een compleet genezingsplan opstellen.

Waarom zouden we dat doen? Omdat de derde stap, het versterken van de lichamelijke kracht d.m.v. voeding, precies is wat aan onze westerse geneeskunde ontbreekt.

Als we de Chinese kruiden gebruiken, moeten we wel steeds het volgende, belangrijke citaat in gedachte houden:

– De man met de Grote Ziel mediteert vooraf over problemen en onderneemt stappen om ze te voorkomen.

-Behandel voordat ziekte zich voordoet.

-De geperfectioneerde man bevecht de catastrofe voordat deze zich voordoet en behandelt ziekte voordat deze zich heeft ontwikkeld.

Zoals je hieruit op kunt maken, streven Chinese kruiden ernaar om de innerlijk kracht op te bouwen voordat we ziek worden. Daarom werden Chinese genezers voornamelijk betaald om mensen gezond te houden.

Vanuit Chinees oogpunt worden functies van het menselijk lichaam gezien als een span paarden in een harnas. Alleen als de paarden gelijktijdig en gelijkmatig trekken, zijn we gezond.

Om de paarden gelijkmatig te laten trekken, moeten we ze echter wel voeden. Slecht gevoede functies en organen hebben de neiging uit de maat te gaan lopen, waardoor alles uit de maat gaat lopen.

Dit uit de maat lopen is wat de Chinezen uit balans zijn of ziek zijn noemen, wat zij direct in verband brengen met de voeding die we eten. Om het evenwicht te herstellen, proberen ze die organen te voeden die zwak zijn. Om erachter te komen welke organen dat zijn, bekijken ze de symptomen van disbalans die het lichaam laat zien. Hiertoe behoren ook de reacties in het lichaam, zoals we die zelf ervaren.

Door deze signalen van disbalans te observeren, kunnen we erachter komen wat ons lichaam voor voeding nodig heeft. Tenslotte geloven de Chinezen dat de Natuur voeding heeft voor elke behoefte – voeding die kan worden onderverdeeld in categorieën, naar de specifieke functie die erdoor gevoed wordt. Zij hebben een complex voedingssysteem ontwikkeld dat ze getest en verfijnd hebben gedurende de eeuwen dat er al mee wordt gewerkt. Om het systeem toe te passen op de behoefte van een individu, nemen zij de signalen van disbalans waar en kiezen voedende producten uit het systeem, om ze te behandelen

Dit artikel is geschreven door drs Nick Heising, op basis van een artikel van dr Dean Black aangevuld met eigen kennis en ervaring